Masada

 

Masada

Masada

Masada lub hebr. Mecada – nazwa tej unikalnej twierdzy – skały ma w języku hebrajskim wspólny rdzeń ze słowem „macuda”, które jest uniwersalnym określeniem twierdzy albo fortecy. Masada położona jest niedaleko od miasta Arad, przy szosie Ejn-Gedi-Ejn-Bokek, w bezpośredniej bliskości południowego wybrzeża Morza Martwego. Na szczycie jednej ze skał pustyni judzkiej, na wysokości prawie pół kilometra nad Morzem Martwym, w 25 roku przed naszą erą król Herod Wielki (zwany także Herodem I Wielkim albo Herodusem synem Antypatra), potomek nawróconych na judaizm Idumejczyków, zbudował schronienie dla siebie i swojej rodziny, znacznie wzmacniając znajdującą się tutaj twierdze z czasów rządów dynastii hasmonejskiej.




W wyniku wykopalisk na terenie Masady znaleziono zabytki, pochodzące z okresu panowania króla Heroda, a wśród nich wspaniałe pałace, kompleks łazienkowy, gospodarczy i wojskowy magazyn, dokładnie zaplanowany system zbiorników wodnych i wodociągów. Większość wykopalisk została w różnym stopniu odrestaurowana.
W ciągu dwóch ostatnich tysiącleci Masada służyła za wzór i symbol wytrwałości Żydów w stawianiu oporu przeciwko wtargnięciu obcych agresorów oraz pewności, że w walce o wolność trzeba wykorzystywać różne sposoby i środki. W okresie bezpośrednio poprzedzającym założenie państwa Izrael, Masada stała się prawdziwym ośrodkiem pielgrzymek dla grup z organizacji młodzieżowych, przekształcając się w symbol straconej na tysiąclecia, ale odrodzonej z popiołu, niezależności.
Niezależnie od istnienia kolejki linowej, od dawna zapewniającej wygodne dotarcie do twierdzy, wielu ludzi także dzisiaj uważa za swój święty obowiązek wejść pieszo na Masadę legendarnym „Szlakiem wężowym”.

 







Share This